Being an Ottoman Vlach: On Vlach identity (Ies), role and status in western parts of the Ottoman Balkans (15th-18th centuries)

Balkanlarda Osmanli fetihlerinin ardindan, hala genis olcude gocebe ve yari gocebe olan Eflaklar, fatihlerle ozel bir anlasma yaptilar. Yeni fethedilen bolgelerde kolonizator gucler olarak, voynuklar ve martoloslar gibi yedek askeri kuvvetler olarak hizmet ettiler. Bunun karsiliginda Osmanlilar Eflaklara, genis muafiyetler ve muhtariyetler bagislamis ve bu durum onlari siradan tabi halktan - re‘âyâ’dan onemli olcude farkli kilmistir. Zaman icinde, merkezilesme ve devlet yapisinda, ekonomik sistemde ve askeri teskilattaki degisimlerle birlikte Eflaklarin verdigi hizmetler gereksiz hale geldi. 1520’lerde yuzyilin sonlarina kadar surecek olan Eflaklarin yerlesik hayata gecis ve muafiyetlerinin azaltilma sureci basladi ve Eflak cogunlugu ilk once filuricilerle ve daha sonra siradan re‘âyâ koylusu ile esitlendi. Eflaklarin devlet baskisina tepkileri uc basliktan olusuyordu: (1) ayaklanma ve dusman topraklarina goc (2) yeni gercekleri kabul etme ve Eflak niteligini kaybetme (3) Islami kabul etme yoluyla “yonetici halk” ile asimilasyon. Diger taraftan, 18. yuzyil uluslararasi ticarette zengin olarak one cikmayi basarmis olan Eflak asilli “fatih Ortodoks tucccarlar”in yukselisine sahitlik etti. Ancak tum basarilarina ragmen, onlar da oldukca hizli bir sekilde, gocebe atalarinin kaderini takip ederek, ev sahibi topluluk icerisinde asimile oldular