Renk Simgeciliği ve Din: Türk Kültür Yapısı İçinde Ak-Kara Renk Karşıtlığı ve Bu Karşıtlığın Modern Türk Söylemindeki Tezahürleri Üzerine

Dogal isik durumlari olan renkler, ayni zamanda kulturel simgelerdir. Renkler, degisik toplum ve kulturlerde ozel bir takim inanclar, kategoriler ve insanlari simgesellestirmek uzere kullanilmislardir. Gerek Islam oncesi, gerekse Islam sonrasi tarihte bu durum degismemis gorunmektedir. Renklerin klasik ve modern kullanimlari arasinda kayda deger sureklilikler bulunmaktadir. Bu calismada kara ve ak renk simgeselciligi ve bunun dini kulturle iliskisi ele alinmaktadir. Iki renk arasindaki eski zitliklarin ozellikle de din ile ilgili olanlari dahil olmak uzere bugun de gecerli oldugu gorulmektedir. Modern Turkiye‟de Aydinlanmaya siki bir sekilde inanmis seckinci kesimlerin, Turk toplumunun gerici kesimlerinin bir araci olarak kabul ettikleri belli dini konular hakkindaki goruslerini dile getirmek uzere bu zitligi kullandiklari gorulmektedir. Gunumuzde „kara ses‟, „kara el‟, „karafatma‟ turunden ifadeler, bu duruma iliskin orneklerden sadece birkacini olusturmaktadir