Evaluation of Diagnostic Efficiency of Ultrasonography in Temporomandibular Joint Disorders: A Pilot Study

Amac: Temporomandibular eklem hastaliklari (TMD) ve rahatsizliklari, cene bolgesinde ve ilgili kaslarda agri ile ortaya cikan ve normal konusma, yuz ifadesi, yeme, cigneme ve yutma hareketlerini kisitlayabilen durumlari ifade eder. Ultrasonografi (US), invazif olmayan, dusuk maliyetli, kullanimi kolay ve iyonlastirici radyasyon olmaksizin ses dalgalarinin kullanildigi, bununla birlikte; diagnostik prosedur olarak TMD teshisi icin dogrulugu kanitlanmis bir goruntuleme yontemidir. Bu pilot calismanin amaci, temporomandibular eklem hastaliklarinda ultrasonografik goruntulemenin tanisal etkinliginin degerlendirmektir. Gerec ve Yontem: Temporomandibular eklem (TME) ile ilgili sikayetleri bulunan, Marmara Universitesi Dis Hekimligi Fakultesi Oral Diagnoz ve Radyoloji Klinigine basvuran 20 hastanin (kadin, erkek) retrospektif ultrasonografi goruntuleri kondiler yuzey duzensizlikleri, eklem boslugunda daralma ve efuzyon acisindan degerlendirilmistir. Bulgular: Toplam 20 hasta (% 70 kadin, % 30 erkek, yas ortalamasi :33,75) ve 40 TME degerlendirilmis ve % 15 eroziv – dejeneratif degisiklik, % 82,5 kondiler yuzeyde duzlesme ve % 27 oranlarinda artan eklem kapsulu genisligi gozlenmistir. Sonuc: Ultrasonografi, TME’ nin goruntulenmesi ve rutin klinik uygulamada TMD’nin degerlendirilebilmesi icin uygun ve invaziv olmayan bir tekniktir.