Pre-service Teachers’ Awareness of Child Abuse

Cocuk istismari son yillarda tum dunyada farkli arastirmacilar tarafindan ilgiyle karsilanan ve uzerinde arastirmalar yapilan bir konudur. Ancak toplumlarin kulturel farkliliklari nedeniyle her toplumda farkli sekilde algilanmakta ve tanimlanmaktadir. Bir toplumda cocuga karsi girisilen davranislarin hangilerinin cocuk istismari oldugunu o toplumdaki bireylerin degerleri, normlari, cocuk gelisimi ile ilgili bilgileri, inanclari ve aile ici iliskileri belirlemektedir (Robin, 1991; WHO, 2002). Cocuk istismari, 0-18 yas grubu cocuklarin, kendisine bakmakla yukumlu yetiskin kisilerin ya da baska bir cocuk tarafindan buyume ve gelismesini olumsuz yonde etkileyen, kaza disi, onlenebilir her turlu davranisa maruz birakilmasi olarak tanimlanabilir (Yalcin, 2011). Gunumuzde cocuk istismari ekonomik istismar ile birlikte bes grupta incelenmektedir. Bunlar, fiziksel istismar, duygusal istismar, cinsel istismar, ekonomik istismar ve ihmaldir. Istismar ve ihmalin biyolojik, psikolojik ve sosyolojik incelemelere gore farkli nedenleri bulunmaktadir. Tum nedenler bir arada ele alindiginda cocuk istismari ve ihmalinin genellikle ailenin yasam stresi ile ilgili oldugu gorulmektedir (Unal, 2008). Aile icin ekonomik yetersizlik en onemli stres kaynaklarindan biri olup, yoksulluk, issizlik ve borclanma seklinde kendini gosterebilmektedir