Bizantyńskie inspiracje w kaplicy grobowej Radziwiłłów w Antoninie koło Ostrowa Wielkopolskiego

Tematem artykulu jest kamienna, architektoniczna, bogato rzeźbiarsko zdobiona konstrukcja, bedąca wyposazeniem kaplicy grobowej rodziny Radziwillow w Antoninie kolo Ostrowa Wielkopolskiego. Cztery kolumny z falistymi kapitelami i arkadą zostaly wstawione w przestrzen architektoniczną wtornie. Wydarzenie to nie znalazlo odzwierciedlenia w historycznych dokumentach. W literaturze przedmiotu problem antoninskiej przegrody zaistnial tylko marginalnie, przy rozwazaniach nad proweniencją architektury kaplicy ufundowanej przez Luize Radziwill z domu Hohenzollern, zone namiestnika Wielkiego Ksiestwa Poznanskiego. Glowny problem, jaki zostal poruszony, to kwestia oryginalności rzeźbionych elementow antoninskiej konstrukcji. Poprzez wskazanie zastosowania pewnych rozwiązan formalnych, pojawiających sie po raz pierwszy znacznie poźniej niz w czasach średniowiecznych, udowodniono, ze wszystkie marmurowe elementy stanowiące wyposazenie kaplicy są dziewietnastowiecznym pasticcio , wykonanym przez weneckie warsztaty pracujące podowczas miedzy innymi przy rozbudowie bazyliki św. Marka. Mistrzowskie wykonanie antoninskich kapiteli oraz czas podwyzszenia kaplicy grobowej pozwalają przypuszczac, ze omawiany zabytek zostal zamowiony i ustawiony we wnetrzu w latach dziewiecdziesiątych XIX wieku, ewentualnie na początku XX wieku. Fundatorem tak ciekawej realizacji byl zatem Ferdynand Radziwill, owczesny wlaściciel dobr przygodzickich, do ktorych nalezal Antonin.