Janusz Mariański, Godność ludzka jako wartość społeczno-moralna: mit czy rzeczywistość? Studium interdyscyplinarne, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2016, ss. 527

Recenzowana przeze mnie publikacja wprowadza czytelnika w świat etyczno-antropologicznego dyskursu dotyczącego pojęcia godności. W dobie panującego aksjologicznego chaosu doprecyzowanie wyżej wymienionego terminu wydaje się zadaniem aporycznym, albowiem godność ludzka i wynikające z niej zależności doprowadzają do granicy nie tyle epistemicznej, ile emotywnej. W świadomości potocznej godność jest utożsamiana z posiadaniem szacunku do samego siebie. Jeśli go zabraknie, to zachwiany zostanie fundament znaczących egzystencjalnie relacji i odniesienia do nas samych. W pierwszym rozdziale zatytułowanym Godność osoby ludzkiej z perspektywy filozoficznej i teologicznej Mariański zwraca uwagę na podział pojęcia godności ze względu na charakter ogólnoludzki i osobowy. Godność ludzka odnosi się do wszystkich jednostek niezależnie od zajmowanego statusu społecznego, płci, rasy, wyznania czy pochodzenia. Jest niezbywalna, co znaczy, że jest zobiektywizowaną formą bycia w świecie. Godność osobowa związana jest z funkcjonowaniem człowieka w świecie społeczno-kulturowym. Człowiek jako podmiot moralny zakłada, że będzie szanował samego siebie tak