Wojciech Starzyński, Neokartezjanizm fenomenologii francuskiej. Sartre, Merleau-Ponty, Levinas, Henry, Marion, Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN, Warszawa 2014, ss. 304

Tematem monografii Wojciecha Starzyńskiego jest obecność i wpływ filozofii Kartezjusza na współczesną fenomenologię francuską. Kartezjańskie wątki zwane przez niego „drogami” lub „momentami” analizuje w twórczości Sartre’a, Levinasa, Merleau-Ponty’ego, Mariona i Henry’ego. Jak tłumaczy: „fenomenologiczny kartezjanizm, choć zostaje zapoczątkowany przez Husserla, to właśnie swe rozwinięcie i bogactwo uzyskuje w nurcie tzw. fenomenologii francuskiej i staje się jej ważnym wyznacznikiem”1. Sam Husserl także znajduje swoje miejsce w książce, ponieważ Starzyński rozpoczyna swoje rozważania od analizy obecności kartezjanizmu w pismach Husserla, a następnie przechodzi do opisania wątków kartezjańskich u wybranych filozofów francuskich. Dzięki takiemu zabiegowi monografia zyskuje czytelny i przejrzysty układ. Każdy rozdział autor rozpoczyna od skrótowego acz rzetelnego i niezwykle cennego wprowadzenia przybliżającemu czytelnikowi aktualny stan badań nad, nie tyle obecnością Kartezjusza w filozofii danego filozofa, ile nad samą twórczością wybranego, francuskiego myśliciela. Szczególnie ważne są tutaj informacje dotyczące badań nad filozofią, szczególnie jej wczesnego okresu, Jean Paula Sartre’a. Autor słusznie zauważa, że na polskim polu badawczym nadal brakuje rzetelnej i dokładnej analizy wczesnych dzieł Sartre’a2.