Tłumaczenie to za mało – przygotowanie oraz projekcja filmu „Euforia” w polskiej wersji językowej i z audiodeskrypcją (sprawozdanie)

Barierą, która może uniemożliwiać polskiemu widzowi dostęp do zagranicznej produkcji filmowej, jest brak znajomości języka oryginału lub niski stopień jego znajomości. Odpowiedź na potrzeby tej grupy odbiorców stanowi przekład audiowizualny. Dzięki przetłumaczeniu oryginalnej ścieżki dialogowej i zaprezentowaniu jej w postaci podpisów w języku docelowym, w formie dubbingu (synchronizacji) lub w wersji lektorskiej (voice over) (Tomaszkiewicz 2006: 106–120) produkcja zagraniczna staje się dostępna dla polskiego odbiorcy. Warto zastanowić się nad tym, czy dokonanie transferu językowego jest wystarczającym sposobem na udostępnienie filmu każdemu widzowi? Grupą, dla której przekład to zdecydowanie za mało, są osoby z niepełnosprawnością wzroku. O ile mają one dostęp do ścieżki dźwiękowej dzieła (oryginalnej lub przetłumaczonej), to jego warstwa wizualna pozostaje poza zakresem ich percepcji. Naprzeciw ich potrzebom wychodzi audiodeskrypcja. Audiodeskrypcja to: „werbalny, dźwiękowy opis obrazu i treści wizualnych zawartych w audycji audiowizualnej, przeznaczony dla osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu wzroku, umieszczony w audycji lub rozpowszechniany równocześnie z audycją”1.