Pedagogiczne pytania o przebaczenie

Krzywda oraz odpowiedź na nią w postaci przebaczenia lub jego odmowy stanowią istotne elementy ludzkiego zycia, przez co wpisują sie w rozwoj czlowieka i jako takie powinny stac sie przedmiotem refleksji pedagogicznej. Kwestii zalezności miedzy przebaczeniem a ludzkim rozwojem nie da sie jednak rozstrzygnąc jednoznacznymi stwierdzeniami. Mimo ze przebaczenie postrzegane jest jako akt pozytywny, nie sposob nie zauwazyc, ze przebaczenie, do ktorego pokrzywdzony wewnetrznie nie dojrzal, moze niszczyc jego samego, a akt przebaczenia sprawcy zla, ktory nie rozumie tego, co czyni, moze utwierdzac go w sluszności zlego postepowania. W tym kontekście, myśląc o roli przebaczenia w wychowaniu, a w konsekwencji takze o wychowaniu do przebaczenia, nalezy zadac pytania o istote przebaczenia, o jego moralną wartośc, a zwlaszcza stosunek do sprawiedliwości, o jego uwarunkowania i przebieg, wreszcie o jego wymiar religijny. Niniejszy tekst ma charakter wprowadzający do tematu – jego celem jest nakreślenie problemow, postawienie pytan, a nie ich rozwiązywanie. Wprowadzenie kwestii przebaczenia do procesow edukacyjnych bez uprzedniej refleksji na wskazane tematy byloby z pewnością nie tylko naiwne, ale w odniesieniu do niektorych wychowankow, szczegolnie tych niosących bagaz trudnych zyciowych doświadczen, mogloby prowadzic do kolejnych rozterek, dylematow i kryzysow zyciowych.