Pierwiastek religijny w wychowaniu narodowym. Postulaty okresu autonomii galicyjskiej

Uzyskanie przez Galicje autonomii bylo waznym impulsem do walki spoleczenstwa polskiego na rzecz odbudowy rodzimej nauki, kultury i oświaty. Sytuacja Polakow w zaborze austriackim, ktora byla najkorzystniejsza spośrod trzech zaborow, wyzwolila w światlej cześci spoleczenstwa (ludziach nauki i kultury) tego okresu doniosle inicjatywy. Zrodzily sie tez wowczas wazne idee dotyczące rodzimej oświaty. Byl to niezwykly czas ksztaltowania sie instytucji autonomicznych, wydawania ustaw i rozporządzen dotyczących zycia spoleczno-politycznego, oświatowego i naukowego, a takze okres rozwijającej sie myśli pedagogicznej. Pojawialy sie rowniez coraz to nowe publikacje dotyczące propozycji reform oświatowych a takze rozwoju szkolnictwa oraz wychowania mlodziezy. To takze na tym obszarze powstaly projekty wychowania narodowego, ktore cześciowo mogly byc realizowane w owczesnej szkole. W myśl owych koncepcji, przy pomocy odpowiednich metod i środkow planowano ksztaltowac mlodych ludzi na patriotow gotowych poświecic wszystko dla dobra narodu. Galicyjscy myśliciele doby autonomicznej byli zdania, ze w proponowanym przez nich programie edukacji narodowej nie moglo zabraknąc treści