Część archaiczna pieśni ojczystej: „wyrafinowany artyzm” a majuskuły jako znaki delimitacji wiersza (źródło versus imitacyjne konstrukcje)

Bogurodzica przekazu kcynskiego z jej majuskulami jako znakami delimitacji wiersza to podstawa źrodlowa zakwestionowania „wyrafino wanego artyzmu” pieśni ojczystej. Jest on nie pierwotnym walorem najstarszego przekazu, lecz wtornym konstruktem Mediewistow Imitatorow. Przedstawione przez nich wielorakie postacie wierszowego „obrazu” Bogurodzicy prowadzą do podstawowego pytania o tekstowy stan rzeczy: mowimy o sześciu wariantach jednego wiersza czy tez o sześciu samoistnych wierszach opatrzonych identycznym tytulem? Majuskuly przekazu kcynskiego jako znaki delimitacji tekstu dzielonego na wersy pozwalają powiedziec: Bogurodzica to jedynie „wierszydlo”.