Urządzanie ciał, czyli władza w epoce biopolityki (Michel Foucault, Bezpieczeństwo, terytorium, populacja, tłum. M. Herer, PWN, Warszawa 2010, ss. 513. oraz Michel Foucault, Narodziny biopolityki, tłum. M. Herer, PWN, Warszawa 2011, ss. 417)

Michel Foucault jest pierwszym myślicielem w historii, który zdiagnozował nowoczesność jako epokę biopolityki. Choć to nie autor Narodzin kliniki ukuł termin „biopolityka” – pojawił się on po raz pierwszy w 1905 roku w pracy szwedzkiego fi lozofa Rudolfa Kjellena Stormakterma. Konturer kring samtidens storpolitik1 – to bez wątpienia ten francuski fi lozof i historyk odnalazł w polityce życia główny motyw współczesnej cywilizacji zachodniej. Stąd też z w pełni uzasadnionym merytorycznie zadowoleniem należy przyjąć wydanie w języku polskim wykładów wygłoszonych przez Michela Foucaulta w Collège de France w latach 1978 i 1979, zebranych w polskim wydawnictwie pod tytułami Bezpieczeństwo, terytorium, populacja oraz Narodziny biopolityki. Nie są to pierwsze wykłady autora Historii szaleństwa publikowane w języku polskim – można tu wspomnieć choćby zbiór wykładów z Collège de France z roku 1976 Trzeba bronić społeczeństwa, czy wykład inauguracyjny objęcie Katedry Historii Systemów Myślenia w Collège de France z 2 grudnia 1970 roku Porządek dyskursu. Znaczenie Bezpieczeństwa, terytorium, populacji i Narodzin biopolityki dla badań nad myślą Michela Foucaulta a także, a raczej przede wszystkim, nad kondycją nowoczesności jest jednak trudne do przecenienia nawet w sytuacji, w której większość pism francuskiego fi lozofa jest już od dłuższego czasu dostępna dla polskiego Czytelnika i jednocześnie opatrzona szerokimi i gruntownymi komentarzami tworzącymi pokaźną literaturę sekundarną. Wyjątkowość tych wykładów wiąże się z faktem, że są one poświęcone fenomenowi biopolityki czy biowładzy ujmowanemu z różnorakich perspektyw problemowych, historycznych czy geografi cznych. Mamy oto niezwykle cenne źródło wiedzy o sposobie rozumienia przez Foucaulta tego, co współ-