Anna Emmanuela Klich OSU, Treść i metoda katechezy historiozbawczej, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II, Kraków 2013, ss. 318

R praca składa się z czterech rozdziałów poprzedzonych wstępem. Całość wieńczy zakończenie i spis treści. W książce brakuje wykazu bibliografii. Rozdział pierwszy przedstawia różne koncepcje historii zbawienia. Autorka rozpoczyna rozważania od wyjaśnienia cyklicznego rozumienia czasu w religiach kosmicznych (s. 9–10). Następnie na przykładzie tzw. misteriów greckich i helleńskich opisuje pozabiblijne koncepcje zbawienia występujące w religiach pogańskich (s. 10–16). Wykazuje, że obecne w nich ludzkie pragnienie zbawienia ma swoje źródło nie w Bogu, lecz w człowieku, który na drodze własnego wysiłku i za pomocą tajemniczych obrzędów usiłuje wymóc na bogu uwolnienie duszy z więzów ciała, a przez to osiągnąć nieśmiertelność. W dalszej kolejności (s. 17–25) przedstawia ideę zbawienia obecną w filozofii greckiej (Pitagoras, Platon, systemy gnostyckie) oraz koncepcję wyzwolenia w hinduizmie i buddyzmie. Wskazuje, że są to idee zbawienia oparte na „cyrkulacyjnej koncepcji czasu”, w których nie ma odniesień do rzeczywistości nadprzyrodzonej i działania Boga, nie występuje żaden plan zbawienia urzeczywistniający się w czasie i historii. Obecną w nich ideę zbawienia nazywa za J. Kudasiewiczem „soteriologią oddolną”. W drugiej części rozdziału pierwszego (s. 25–80) s. A. E. Klich szczegółowo opisuje biblijną koncepcję historii zbawienia, zwraca uwagę na takie pojęcia, jak: historia, zbawienie, historia zbawienia. Przedstawia pojęcie czasu w Piśmie Świętym i terminologię biblijną, m.in. zbawienie, Zbawiciel, odkupienie, Odkupiciel. Wskazuje, że biblijna koncepcja zbawienia diametralnie różni się od kategorii pozabiblijnych, gdyż Pismo Święte objawia nam osobowego Boga, który Beata Bilicka