Teresa Filipczak, Kancelaria Sejmu i Rady Państwa oraz archiwum w latach [1944] 1952–1989, Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych w Warszawie, Warszawa 2015, ss. 368

Wśród wydanych w 2015 r. publikacji można odnaleźć studium Teresy Filipczak pt. Kancelaria Sejmu i Rady Państwa oraz archiwum w latach [1944] 1952– –1989. Praca – jak autorka napisała we wstępie – została poświęcona „problemom organizacji kancelarii i zarządzania dokumentacją wytworzoną w wyniku funkcjonowania naczelnych organów państwa”1. Precyzując cele, jakie postawiła przed podjętymi badaniami, Filipczak zauważyła, że były nim: poznanie wpływu „polityki państwa na funkcjonowanie mechanizmów w zakresie ochrony dorobku kulturalnego, cele tej polityki, a także sposób jej realizacji przez państwową służbę archiwalną. Przedstawienie uwarunkowań wpływających hamująco na podejmowane inicjatywy, jak też opis zmian w organizacji i funkcjonowaniu naczelnych organów władzy państwowej w okresie istnienia Polski Ludowej, [...] ukazanie mało znanego wkładu pracowników państwowej służby archiwalnej (NDAP i AAN) w zachodzące korzystne zmiany w organizacji prac kancelaryjnych i funkcjonowanie najpierw składnic akt, a z czasem nazwanych archiwami zakładowymi” oraz „charakterystyka zespołów archiwalnych, których twórcami były naczelne organy władzy państwowej”2. Nie ulega wątpliwości, że tak zakrojone prace są polskiej archiwistyce potrzebne. Od lat publikuje się wyniki badań nad kancelarią polskich instytucji po 1945 r. Trudno jednak uznać, że stan wiedzy w tym zakresie jest zadowalający. Zainteresowanie badaczy budziły do tej pory przede wszystkim kancelarie terenowych organów administracji (rządowej, samorządowej, rad narodowych)3. Doczekaliśmy się mono-