Συμβολή στην μελέτη των αμφίπλευρων μη ταυτόχρονων καταγμάτων του άνω άκρου του μηριαίου

Είναι γνωστό ότι τα κατάγματα του άνω άκρου του μηριαίου έχουν προσλάβει τα τελευταία χρόνια το χαρακτήρα επιδημίας. Στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες η αύξηση των καταγμάτων αυτών φθάνει το 5-6 % τον χρόνο. Τα άτομα που υφίστανται τέτοια κατάγματα είναι κατά κανόνα μεγάλης ηλικίας ( 98% είναι μεγαλύτεροι από 50 ετών) και ανήκουν στον γενικό πληθυσμό. Οι συνέπειες από ένα τέτοιο κάταγμα είναι πολύ σοβαρές και υπολογίζεται ότι μόνο το 30-40% των ατόμων επανέρχονται στην προηγούμενη κινητική κατάσταση ενώ το 15-20% των ατόμων που υφίστανται ένα κάταγμα αυτού του τύπου αποβιώνουν μέσα σε διάστημα ενός έτους. Από τα άτομα που διεκομίσθησαν σε νοσοκομείο με κάταγμα του άνω άκρου του μηριαίου, ένα ποσοστό 6.2% είχαν υποστεί στο παρελθόν κάταγμα άνω άκρου του μηριαίου στο άλλο σκέλος. Η ομάδα αυτών των ατόμων (106 άτομα) μελετήθηκε και συγκρίθηκε με την ομάδα μαρτύρων που περιέλαβε τα άτομα τα οποία υπέστησαν ετερόπλευρο κάταγμα άνω άκρου του μηριαίου (1579). Ο μέσος όρος της ηλικίας (στο πρώτο κάταγμα) δεν είχε σημαντική διαφορά στα άτομα των δύο ομάδων. Σημαντική διαφορά ανάμεσα στα άτομα των δύο ομάδων, βρέθηκε ως προς την κινητικότητα, τον αριθμό των πτώσεων, την νευρομυϊκή κατάσταση, την οστεαρθρίτιδα των ισχίων, και την όραση. Δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά ως προς την οστική μάζα (όπως μετρήθηκε με την μέθοδο της απορροφησιομετρίας διπλής δέσμης φωτονίων, και την μέτρηση εξασθένησης ευρέως φάσματος υπερήχων), το βάρος, το ύψος, και την οστεοαρθρίτιδα των γονάτων. Η θνησιμότητα για τον πρώτο χρόνο μετά το κάταγμα ήταν 31% στις γυναίκες, και 37% στους άνδρες της υπό μελέτην ομάδας, και 21% για τις γυναίκες και 23% για τους άνδρες της ομάδας των μαρτύρων. Το δεύτερο κάταγμα βρέθηκε να είναι του ιδίου τύπου με το πρώτο (συμμετρικό) σε ποσοστό 80% των περιπτώσεων. Ο σημαντικότερος παράγοντας που επέδρασε υπέρ της συμμετρικότητας του δευτέρου κατάγματος ήταν ο τύπος του πρώτου κατάγματος (διατροχαντήριο). Επίσης παρατηρήθηκε συμμετρικότης και ως προς το βαθμό σοβαρότητος του κατάγματος με επικράτηση της τάσης να παρατηρείται σοβαρότερο κάταγμα. Τα αποτελέσματα της μελέτης μας ευθυγραμμίζονται με την σύγχρονη άποψη για την παθογένεια των καταγμάτων του άνω άκρου του μηριαίου. Σύμφωνα με τις νεώτερες απόψεις οι πτώσεις καθώς και οι παράγοντες που σχετίζονται με αυτές αναδεικνύονται ως τα σημαντικότερα αίτια αυτών των καταγμάτων.