Μελέτη πρωτεϊνικών βιοδεικτών στον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως

Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστεως αποτελεί δεύτερη σε συχνότητα νεοπλασία του ουρογεννητικού συστήματος. Παράλληλα, οι θεραπευτικές προσεγγίσεις να παραμένουν ελάχιστες. Η χρήση μη επεμβατικών βιοδεικτών και η κατανόηση των υποκείμενων μοριακών διαδικασιών της όγκογένεσης θεωρείται εξαιρετικής σημασίας. Η μελέτη αυτή οδήγησε στην ανάπτυξη δύο πάνελ βιοδεικτών για την διάγνωση πρωτοπαθούς (721 δείγματα ούρων) και υποτροπιάζοντος καρκίνου (636 δείγματα ούρων). Τα δύο διαγνωστικά πάνελ βιοδεικτών περιείχαν 116 και 106 πεπτίδια βιοδείκτες. Ικανοποιητική διαγνωστική ακρίβεια εκτιμήθηκε με βάση τις τιμές AUC σε 0,87 και 0,75, αντίστοιχα. Ο συνδυασμός με την κυτταρολογική εξέταση ούρων αύξησε την τιμή AUC σε 0,87. Παράλληλα διενεργήθηκε μελέτη της Προφιλίνης-1, ως προς το ρόλο της στην προαγωγή του καρκίνου της ουροδόχου κύστεως. Δημιουργήθηκαν γενετικώς τροποποιημένα κύτταρα Τ24Μ με κατάλληλους λεντιϊκούς φορείς, οι οποίοι καταστέλουν την έκφραση της Προφιλίνης-1. Μείωση στην έκφραση της πρωτεΐνης οδήγησε σε μειωμένο πολυμερισμό της Ακτίνης και αναστολή της κυτταρικής κινητικότητας. Παράλληλα, προκάλεσε την αυξημένη παραγωγή γνωστών παραγόντων με δραστικότητα καταστολής όγκων, όπως ο GM-CSF, και την μείωση των επιπέδων πρωτεϊνών που προωθούν τη μετάσταση, όπως ο FGF-1 και η Ενδοθηλίνη-1. Τα αποτελέσματα συλλογικά υποδεικνύουν ένα θετικό ρόλο της Προφιλίνης-1 στην κυτταρική προσκόλληση και την αύξηση των όγκων.