Επίδραση της αγγειοπιεσσίνης κατά την διάρκεια καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης στην σήψη

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η χρήση της επινεφρίνης δεν έχει δοκιμαστεί κατά την ανάνηψη σε ειδικές καταστάσεις. Μια από αυτές τις καταστάσεις είναι η σήψη. Κατά την διάρκεια της σήψης λαμβάνουν χώρα ειδικοί παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί. Στις συνθήκες αυτές ίσως η αποτελεσματικότητα της επινεφρίνης να επηρεάζεται. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της πιθανότητας ανάκτησης αυτόματου ρυθμού σε ένα σηπτικό πειραματόζωο μετά από πρόκληση κοιλιακής μαρμαρυγής, με την χρήση επινεφρίνης και αγγειοπιεσσίνης. Επιπλέον, η μελέτη επίδρασης LPS σε ένα πειραματόζωο και η καταγραφή ειδικών παραμέτρων με την μέθοδο της εγγύς του υπέρυθρου φασματοσκοπίας, με τις οποίες διαπιστώνονται οι μεταβολές στην μικροκυκλοφορία. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Μελετηθήκαν τριάντα πέντε υγιείς χοίροι και των δύο φύλλων, ηλικίας 12 εβδομάδων και βάρους 28-35 κιλά. Οι χοίροι τυχαιοποιούνταν σε τρεις (ομάδα A (n=8), ομάδα Β (n=14), ομάδα Γ (n=13)). Μετά την παρασκευή μεσολαβούσε μια περίοδος τριάντα λεπτών πριν ληφθούν οι μετρήσεις αναφοράς. Στην συνέχεια χορηγούνταν εντός τριάντα λεπτών 100 μg/Kg τοξίνη LPS διαλυμένη σε 100cc φυσιολογικό ορό στις ομάδες Β και C. Στην ομάδα Α χορηγούνταν 100cc φυσιολογικός ορός στον αντίστοιχο χρόνο. Ακολούθως προκαλούνταν κοιλιακή μαρμαρυγή. Την ίδια στιγμή διακόπτονταν και ο μηχανικός αερισμός.Μετά από τρία λεπτά χωρίς παρέμβαση, ξεκινούσαν καρδιακές μαλάξεις με ρυθμό 100/min και θέτονταν σε λειτουργία εκ νέου ο μηχανικός αερισμός. Οι μαλάξεις πραγματοποιούνταν σε όλα τα πειραματόζωα από τον ίδιο ερευνητή.Αφού συμπληρώνονταν δέκα λεπτά από την πρόκληση της κοιλιακής μαρμαρυγής και εφόσον αυτή επέμενε χορηγούνταν μία απινίδωση η οποία ακολουθούνταν από 2 λεπτά ΚΑΡΠΑ. Στην συνέχεια εφαρμοζόταν το κλασικό πρωτόκολλο ανάνηψης σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αναζωογόνησης (2005) στις ομάδες Α και Β. Η ομάδα Γ διαφοροποιούνταν στο ότι αντικαθιστούσαμε την πρώτη δόση επινεφρίνης με 0,4IU/Kg αγγειοπιεσσίνης. Τελική παράμετρος των πειραμάτων ήταν η ανάκτηση της αυτόματης κυκλοφορίας. Το πειραματόζωο θεωρούνταν ότι ανένηψε εφόσον διατηρούσε αυτόματη κυκλοφορία για περισσότερο από πέντε λεπτά. Η στατιστική ανάλυση των ευρημάτων έγινε με την χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS 17.0v. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το ποσοστό ανάνηψης στην ομάδα Α ήταν 75%, στην Β 35,7% και στην C 30,7%. Τα σηπτικά πειραματόζωα εμφάνιζαν στατιστικώς σημαντική πιθανότητα ανάκτησης αυτόματου ρυθμού. Η δε χορήγηση LPS προκαλεί μεταβολές παραμέτρων του NIRS των ομάδων Β και Γ. Η προσθήκη αγγειοπιεσσίνης στο πρωτόκολλο αναζωογόνησης δεν υπερτερούσε της χρήσης επινεφρίνης μόνο, όσον αφορά την πιθανότητα ανάκτησης αυτόματου ρυθμού μετά από πρόκληση κοιλιακής μαρμαρυγής. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα κύρια ευρήματα της μελέτης είναι το γεγονός πως η πιθανότητα ανάκτησης αυτόματου ρυθμού μετά από κοιλιακή μαρμαρυγή, μειώνεται στους σηπτικούς χοίρους σε σχέση με τους μη σηπτικούς. Τα σηπτικά πειραματόζωα είχαν λιγότερες πιθανότητες ανάνηψης (p<0.05). Η χρήση της αγγειοπιεσσίνης δεν μεταβάλλει τις πιθανότητες ανάνηψης των σηπτικών χοίρων. Η μικροκυκλοφορία επηρεάζεται άμεσα μετά την χορήγηση LPS, όπως αυτό καταγράφεται από την παράμετρο «ρυθμός κατανάλωσης οξυγόνου», η οποία μετράται με την τεχνική NIRS.