Διερεύνηση των επιπέδων ομοκυστεΐνης ορού και συσχέτισή της με άλλους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου σε τυχαίο, αντιπροσωπευτικό και στρωματοποιημένο δείγμα του γενικού πληθυσμού

Τα αυξημένα επίπεδα ομοκυστεΐνης θεωρούνται σαν ένας ισχυρός και ανεξάρτητος παράγοντας καρδιαγγειακού κινδύνου, μέσω διάφορων μηχανισμών. Παράλληλα υπάρχουν ευρήματα που δεν αναγνωρίζουν τον ρόλο της υπερομοκυστεϊναιμίας στη πρόκληση καρδιαγγειακής νόσου ή την θεωρούν αποτέλεσμα κι όχι αίτιο στεφανιαίας νόσου.Στην παρούσα εργασία εξετάσαμε τις πιθανές σχέσεις των επιπέδων ομοκυστεΐνης με διάφορους καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου, σε τυχαίο δείγμα ατόμων χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου.Συγκεκριμένα στο χρονικό διάστημα Μάϊος 2001 έως Δεκέμβριος 2002 πραγματοποιήσαμε τη μελέτη μας σε τυχαίο και αντιπροσωπευτικό δείγμα του νομού Αττικής,στρωματοποιημένο κατά φύλο και ηλικία, που το αποτελούσαν 1514 άνδρες και 1528 γυναίκες. Τα επίπεδα ομοκυστεΐνης (tHcy) βρέθηκαν υψηλότερα στους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες.Οι καπνιστές βρέθηκε να εμφανίζουν υψηλότερες τιμές tHcy σε σχέση με τους πρώην και τους μη-καπνιστές.Οι τιμές της tHcy διαπιστώθηκε ότι συσχετίζονται με την ηλικία και τον δείκτη μάζας σώματος(BMI) των ατόμων.Διαπιστώσαμε επίσης θετική συσχέτιση της tHcy με την αρτηριακή πίεση, το κάπνισμα τσιγάρων, τη χρήση αλκοόλ και τη λήψη καφέ.Εξάλλου θετική σχέση βρέθηκε και με την Apo-B, ApoA1, ολική χοληστερόλη, LDL-χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια.Αντίθετα διαπιστώσαμε αρνητική συσχέτιση της tHcy με την σωματική άσκηση και με τα επίπεδα HDL-χοληστερόλης.Η υιοθέτηση της Μεσογειακής διατροφής φάνηκε να ευνοεί την μείωση των επιπέδων της tHcy. Επίσης τα αποτελέσματα μας έδειξαν θετική συσχέτιση της tHcy με την επιθετικότητα των ατόμων.Τέλος διαπιστώσαμε δοσολογική σχέση μεταξύ των συμπτωμάτων της κατάθλιψης και της βαρύτητάς τους με δείκτες φλεγμονής και πήξης όπως π.χ η ομοκυστεΐνη.Τα ευρήματά μας σίγουρα δεν αποτελούν αποδείξεις αιτιολογικής συσχέτισης της υπερομοκυστεϊναιμίας με τη καρδιαγγειακή νόσο-γιά αυτό απαιτούνται νέες προοπτικές μελέτες-αλλά μπορεί να συμβάλλουν στην έρευνα για τον ρόλο της στη πρόκληση καδιαγγειακής νόσου.