Ιδιαιτερότητες της οργάνωσης ιατρείου διακοπής καπνίσματος σε φυλακισμένους

Σκοπός: Να εντοπισθεί η αποτελεσματικότητα της παρέμβασης και τα χαρακτηριστικά που οδηγούν στην διακοπή του καπνίσματος τους κρατούμενους που απευθύνθηκαν στο αντίστοιχο ιατρείο που λειτουργεί εντός του καταστήματος κράτησης της Κασσαβέτειας Βόλου.Πληθυσμός μελέτης και μέθοδοι: Προσωπική συνέντευξη σε 204 άρρενες κρατούμενους ανεξαρτήτως καπνισματικού ιστορικού την περίοδο Ιούνιος 2008 – Δεκέμβριος 2010. Πραγματοποιήθηκε λήψη ιατρικού, καπνισματικού ιστορικού, χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών και καταγραφή του καθεστώτος κράτησης. Η φαρμακευτική αγωγή (βαρενικλίνη) και η συμβουλευτική παρέμβαση ή μόνο η συμβουλευτική παρέμβαση χρησιμοποιήθηκαν ανάλογα με την προτίμηση των ασθενών για τη διακοπή του καπνίσματος. Αποτελέσματα: Το 75,5% του δείγματος ήταν καπνιστές. Πρόκειται κυρίως για Έλληνες (51,5%), άγαμους (53,4%) που δεν έχουν τελειώσει τη βασική εκπαίδευση (70,6%). Το 53,5% άρχισε το κάπνισμα σε ηλικία ≤14 ετών και το 63,15% ήταν πολύ εξαρτημένοι. Από το σύνολο των καπνιστών το 77% απευθύνθηκε στο ιατρείο διακοπής καπνίσματος, το 30,7% διέκοψε αρχικώς το κάπνισμα και πρώην καπνιστές μετά από 1 (ένα) χρόνο είναι το 20,2%. Η μείωση της καπνισματικής συνήθειας σε σχέση με την ελεύθερη ζωή (p=0,001), η προηγούμενη προσπάθεια διακοπής (p=0,001), η μέτρια εξάρτηση (p=0,000), η ηλικία έναρξης του καπνίσματος μετά τα 21 έτη (p=0,032), η μη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών (p=0,029), ο περισσότερος χρόνος εκτιθείσας ποινής (p=0,019) ο μικρός αριθμός συγκρατούμενων θαλάμου (p=0,000) και ιδιαίτερα των καπνιστών θαλάμου (p=0,000) ήταν τα χαρακτηριστικά των πρώην καπνιστών.Συμπεράσματα: Το υψηλό ποσοστό διακοπής καπνίσματος που παρατηρήθηκε μπορεί να αποτελέσει καταλυτικό παράγοντα καλυτέρευσης της ποιότητας ζωής των κρατουμένων κατά το υπόλοιπο της ποινής τους και κατά την επανένταξή τους στη κοινωνία και αναδεικνύει τη χρησιμότητα ενός προγράμματος διακοπής καπνίσματος στις φυλακές.