Στρατηγικές αυτο-ρύθμισης κατά τη διδασκαλία και τη μάθηση εκπαιδευτικών και μαθητών δημοτικού στα μαθηματικά και οι σχέσεις τους με παράγοντες κινήτρων και θυμικού

Η παρούσα διατριβή είχε ως βασικό στόχο τη διερεύνηση των πεποιθήσεων των Ελλήνων εκπαιδευτικών δημοτικού σχετικά με την αξιοποίηση στο μάθημα των μαθηματικών στρατηγικών αυτο-ρύθμισης της διδασκαλίας τους αλλά και προαγωγής της αυτο-ρυθμιζόμενης μάθησης των μαθητών τους και τις σχέσεις τους με άλλους ενδο-ατομικούς παράγοντες. Διενεργήθηκαν διαφορετικές έρευνες τόσο σε εκπαιδευτικούς όσο και στους μαθητές τους. Στην πιλοτική μελέτη, κεντρικός στόχος ήταν η ανάπτυξη και ο έλεγχος της αξιοπιστίας και της εγκυρότητας δύοερωτηματολογίων για εκπαιδευτικούς που κατασκευάστηκαν για να διερευνηθεί η χρήση μεταγνωστικών στρατηγικών και στρατηγικών αυτο-ρύθμισης στο πλαίσιο της διδασκαλίας των μαθηματικών. Η εγκυρότητα και η αξιοπιστία των ερωτηματολογίων αποδείχθηκε ικανοποιητική. Στην κυρίως έρευνα, κύριος στόχος ήταν η διερεύνηση των σχέσεων μεταξύ των εξεταζόμενων εννοιών τόσο σε εκπαιδευτικούς όσο και σε μαθητές. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι αναφορές τόσο των εκπαιδευτικών όσο και των μαθητών για χρήση στρατηγικών αυτο-ρύθμισης κατά τη διδασκαλία και τη μάθηση στα μαθηματικά αντίστοιχα επικεντρώνονταν κυρίως στην προετοιμασία της διδασκαλίας και της μάθησης και στην προαγωγή της κατανόησης και της αξιολόγησης της λύσης. Οι εκπαιδευτικοί που αναφέρουν ότι αξιοποιούν συχνότερα στρατηγικές προετοιμασίας της διδασκαλίας, ότι αξιολογούν συχνότερα τους διδακτικούς στόχους και ότι αναλογίζονται συχνότερα σχετικά με τη διδασκαλία των μαθηματικών αναφέρουν επίσης ότι προάγουν συχνά παρόμοιεςπρακτικές και στους μαθητές τους. Οι αναφορές των εκπαιδευτικών και οι αναφορές των μαθητών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για το είδος των στρατηγικών που αξιοποιούνται περισσότερο ή λιγότερο στη μάθηση των μαθηματικών βρίσκονταν γενικά σε συμφωνία. Ως προς τις σχέσεις των αναφορών για χρήση στρατηγικών με άλλους παράγοντες κινήτρων και θυμικού σε εκπαιδευτικούς και μαθητές, οι αλληλεπιδράσεις των εξεταζόμενων μεταβλητών ήταν περισσότερο στενές στουςμαθητές σε σχέση με τους εκπαιδευτικούς. Στους εκπαιδευτικούς, κυρίαρχες ήταν οι αλληλεπιδράσεις της αναφερόμενης στρατηγικής διδασκαλίας με τη διδακτική αυτοαποτελεσματικότητα. Οι αναλύσεις διακύμανσης έδειξαν ότι ο παράγοντας φύλο διαφοροποίησε τις απαντήσεις ανδρών και γυναικών εκπαιδευτικών ως προς τις περισσότερες μεταβλητές που εξετάστηκαν με αναφορά στα μαθηματικά, ενώ, αντίθετα, στην ομάδα των μαθητών οι απαντήσεις αγοριών και κοριτσιών δε διαφοροποιήθηκαν. Περιορισμένες ήταν οι επιδράσεις των χρόνων υπηρεσίας των εκπαιδευτικών στις εξεταζόμενες μεταβλητές. Η διατριβή αναδεικνύει την ανάγκη ναεπισημανθεί πιο εμφατικά στους εκπαιδευτικούς η σημασία των στρατηγικών που προάγουν το μεταγιγνώσκειν και την αυτο-ρύθμιση της μάθησης των μαθηματικών αλλά και να καλλιεργηθούν τέτοιες δεξιότητες στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, καθώς έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες να τις προάγουν και στους μαθητές τους.