Η επίδραση της άσκησης και της ψυχολογικής υποστήριξης στη διακοπή του καπνίσματος

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει τις εμπειρίες των συμμετεχόντων ενός συμβουλευτικού προγράμματος διακοπής καπνίσματος μέσω της ψυχολογικής υποστήριξης, στο οποίο συμπεριλαμβανόταν και η άσκηση ως βοηθητικό μέσο καθώς επίσης να εξετάσει και τις απόψεις των συμμετεχόντων για τη χρησιμότητα του προγράμματος, της αποτελεσματικότητάς του καθώς και της αξιολόγησής του. Δείγμα: Συμμετείχαν συνολικά 80 άτομα, 50 εκ των οποίων συμμετείχαν στην πειραματική ομάδα (41 άτομα, 12 άντρες και 29 γυναίκες με Μ.Ο. ηλικίας 45.6 χρόνια ολοκλήρωσαν την παρέμβαση) και τα υπόλοιπα 30 τριάντα άτομα, (17 άντρες και 13 γυναίκες με Μ.Ο. ηλικίας 38.9 χρόνια) στην ομάδα ελέγχου. Στην αρχή και στο τέλος της παρέμβασης και οι 2 ομάδες συμπλήρωσαν: α) την ελληνική έκδοση της Κλίμακας Συμμετοχής σε Φυσικές Δραστηριότητες, β) το ερωτηματολόγιο της Συμπεριφοράς Καπνίσματος, γ) την ελληνική έκδοση της Κλίμακας Συνήθειας του Καπνίσματος, δ) την κλίμακα της αυτο-αποτελεσματικότητας για το κάπνισμα και ε) την ελληνική έκδοση της κλίμακας Κοινωνικής Αποδοχής. Επίσης μετά το πέρας της παρέμβασης η πειραματική ομάδα έδωσε συνέντευξη. Η ανάλυση των δεδομένων που συλλέχθηκαν από τις συνεντεύξεις έγινε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης ενώ για την ανάλυση των διαφορών μεταξύ της αρχικής και των μετά την παρέμβαση μετρήσεων εκτελέστηκαν επαναλαμβανόμενες μετρήσεις ανάλυσης διακύμανσης. Αποτελέσματα – συμπεράσματα: Τόσο τα ποιοτικά όσο και τα ποσοτικά αποτελέσματα ανέδειξαν την αποτελεσματικότητα του προγράμματος διακοπής του καπνίσματος. Το 56,1% των συμμετεχόντων που ολοκλήρωσε την παρέμβαση διέκοψε το κάπνισμα ενώ το 36% των συμμετεχόντων κατάφερε να κρατηθεί μακριά από το τσιγάρο για έναν ολόκληρο χρόνο. Μετά το πέρας της παρέμβασης υπάρχει μείωση της συνήθειας για κάπνισμα, ενώ υπάρχει αύξηση της αυτο-αποτελεσματικότητας για διακοπή του. Η άσκηση φαίνεται να επιδρά θετικά στην προσπάθεια των καπνιστών να μειώσουν ή να διακόψουν το κάπνισμα.