Η εφαρμογή του θερμοκαυτηριασμού με ραδιοσυχνότητες (RF ablation) στη θεραπεία καλοήθων οστικών όγκων

Στόχος: Η αναδρομική μελέτη της θεραπευτικής επίδρασης της θερμοκαυτηρίασης μεραδιοσυχνότητες σε καλοήθεις οστικούς όγκους και η ανάδειξη πιθανών συσχετίσεων τωναπεικονιστικών αποτελεσμάτων μετά τη θερμοκαυτηρίαση με άλλες παραμέτρους των υπό μελέτη οστικών όγκων. Μεθοδολογία: 33 ασθενείς (23 άντρες, 10 γυναίκες μέσης ηλικίας 22,5 έτη) με συνολικά 33 καλοήθεις οστικούς όγκους (29 οστεοειδή οστεώματα /3 χονδροβλαστώματα/1 οστεοβλάστωμα) υποβλήθηκαν σε διαδερμική θερμοκαυτηρίαση με ραδιοσυχνότητες. Η διάγνωση των οστεοειδών οστεωμάτων στηρίχθηκε αποκλειστικά σε ακτινολογικά και κλινικά κριτήρια, ενώ για τα χονδροβλαστώματα και το οστεοβλάστωμα πραγματοποιήθηκε βιοψία. Σε όλους τους όγκους η θερμοκαυτηρίαση πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ενός ευθέος ή εκπτυσσόμενου RF ηλεκτροδίου. Μελετήθηκαν η εντόπιση και το μέγεθος των όγκων, τα ποσοστά κλινικής και τεχνικής επιτυχίας της μεθόδου, οι υποτροπές, οι επιπλοκές καθώς και τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης.Αποτελέσματα: 1) Ποσοστό τεχνικής επιτυχίας ~ 100% (33/33). 2) Ποσοστό υποτροπών 9% (3/33). 3) Ποσοστά κλινικής επιτυχίας μετά την 1η RF συνέδρια 91% (30/33) και μετά τη 2η RF συνέδρια 94% (31/33). 4) Μέση τιμή follow up 28 μήνες. 5) Μια ελάσσονα (έγκαυμα 1° βαθμού) και δύο μείζονες (αρθρίτιδες) επιπλοκές. Η στατιστική ανάλυση (Kendall’s t-test). Για τα οστεοειδή οστεώματα έδειξε ότι: α) Η απουσία ή και ο ελάχιστος βαθμός εσωτερικής «οστεοποίησης» μετά τη θεραπεία δεν συσχετίζεται με το κλινικό αποτέλεσμα (Ρ=0.14). β) Η εσωτερική «οστεοποίηση» της «φωλεάς» συσχετίζεται έντονα με την μεγάλη (≥12 μήνες) διάρκεια του CT follow up (Ρ=0.014). γ) Το μεγάλο μέγεθος των οστεοειδών οστεωμάτων (>7 χιλ.) συσχετίζεται έντονα αρνητικά με την φλοιώδη (Ρ=0.001), την εξωαρθρική (Ρ=0.003) και την διαφυσιακή εντόπιση (Ρ=0.001) και τείνει να συσχετίζεται παρουσία εσωτερικών αποτιτανώσεων προ θεραπείας. Συμπεράσματα: Η διαδερμική θερμοκαυτηρίαση με ραδιοσυχνότητες (RF Ablation) είναι μία αποτελεσματική και ασφαλής θεραπευτική επιλογή για τα οστεοειδή οστεώματα. Η αξιολόγηση της κλινικής πορείας και όχι η απεικόνιση είναι το καλύτερο κριτήριο για να γίνει διάκριση μεταξύ των ασθενών με καλή ή όχι κλινική έκβαση. Παράμετροι όπως το μέγεθος, η θέση και η παρουσία εσωτερικών αποτιτανώσεων δύναται να βοηθήσουν στην κατανόηση της παθογένεσης των οστεοειδών οστεωμάτων. Η μέθοδος σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορεί να εφαρμοστεί επιτυχώς και σε άλλους καλοήθεις οστικούς όγκους όπως τα χονδροβλαστώματα και τα οστεοβλαστώματα.