W poszukiwaniu idei narodowej: „krajowość” początku XX wieku jako próba ideologii „Polaków litewskich”

In the Search for a National Idea: Krajowośc in the Beginning of the Twentieth Century as an Attempt at “Lithuanian Poles’" Ideology Krajowośc as the national ideology of the “civil” (or “political”) type developed in Belarus and Lithuania at the beginning of the twentieth century. The adherents of krajowośc claimed that all native inhabitants of historical Lithuania, disregarding their ethno-cultural identity, are “the citizens of the Kraj” [the Countrymen] and therefore belong to one nation. Some called them “the nation of Lithuanians.” The category of “the native inhabitants” was used in relation to the Lithuanians, Belarusians, Poles, Jews, and almost never to Russians. As the main criterion for a national identity they proclaimed patriotism and self-identification as citizens. The krajowośc idea appeared among the nobility. Its representatives belong to the combined Polish culture in respect of their own Lithuanian and Belarusian origin. The former Grand Duchy of Lithuania was interpreted by them as a historical native land. It was the determining factor in the formation of a new identity. All adherents of krajowośc (Michal Romer, Roman Skirmunt, Kanstancyja Skirmuntt, Ludwik Abramovich, etc.) belonged to the group of the “Lithuania (vel Belarus) Poles”. Despite their intentions, the krajowośc idea was formed on the basis of the “Lithuanian Poles’” struggle for their own place in the new society. As a result, the ideology for “Lithuanian Poles” was created, but it could not neutralize the existing Polish-Lithuanian-Belarusian conflict. W poszukiwaniu idei narodowej: „krajowośc” początku XX wieku jako proba ideologii „Polakow litewskich” „Krajowośc”, czyli ,,ideologia krajowa”, zostala sformulowana na Bialorusi i Litwie na początku XX wieku. Krajowcy stwierdzali, ze wszyscy rdzenni mieszkancy historycznej Litwy, niezaleznie od ich etnokulturowej i stanowej przynalezności, nalezą do jednego „narodu Litwinow”. Za glowne kryteria owej narodowej przynalezności uznano poczucie patriotyzmu w stosunku do Litwy historycznej. Jednym z celow krajowości bylo pogodzenie partykularnych interesow miejscowych narodow z ich ogolnym interesem, pod jakim rozumiano dobro wspolnej Ojczyzny, historycznej Litwy. Jednak mimo zamiarow ideologow, ktorzy mowili o „obywatelach Kraju”, krajowośc wyrosla z poszukiwania przez Polakow litewskich swego miejsca w nowym spoleczenstwie. Koncepcja krajowa byla ideologią Polakow litewskich, stworzoną przede wszystkim dla nich. Z postanowieniami krajowcow byla związana przede wszystkim perspektywa polskości na Litwie historycznej.