Performance of resistance in Croatia: A chronotopic review from the 1990s onwards

Performance of resistance in Croatia: A chronotopic review from the 1990s onwards I follow the performance of resistance in performance art in Croatia from the 1990s – i.e. from the disintegration of Yugoslavia – in correlation with the visibility of the performance of resistance in public spaces, with an emphasis on the individual guerrilla action by Igor Grubic (1998), which is considered the first action and provocation in Croatia of the 1990s that was triggered by civic self-initiative. Due to socialist legacy and the war, it was only in 1998 that an action could occur in Croatia that would be as powerful action in terms of media influence as had been the case in the revolutionary year of 1968 in Yugoslavia with the action Red Peristyle, upon the aura of which Grubic’s Black Peristyle was built. I conclude this review of the performance of resistance in Croatia from the 1990s onwards with the story of Black Nylon Peristyle as the civic performative reaction on the occasion of the accession of Croatia to the EU. Thereby I follow chronotopically the performance of resistance in Croatia between 1998 and 2013 (and partly further, up to and including 2017) with regard to the performative centres, placing the starting and endpoint in Split i.e. Peristyle as the art forum of the performance of resistance in Croatia. Performans oporu w Chorwacji. Przegląd chronotopiczny od lat 90. W artykule prześledzono performans oporu w sztuce performansu w Chorwacji od lat dziewiecdziesiątych, tj. od rozpadu Jugoslawii – w odniesieniu do kwestii widzialności performansu oporu w sferze publicznej. Akcent zostal polozony na indywidualnej akcji partyzanckiej Igora Grubicia (1998), uwazanej za pierwszą akcje i pierwszą prowokacje jako przejaw inicjatywy obywatelskiej w Chorwacji w latach dziewiecdziesiątych. W związku z panującą wojną i trwającym okresem postsocjalizmu dopiero w 1998 roku w Chorwacji mialo miejsce dzialanie, ktore pod wzgledem medialnym bylo porownywalne do rewolucyjnego roku 1968 w Jugoslawii, kiedy to odbyla sie interwencja Czerwony Perystyl, do ktorej odnosilo sie przedsiewziecie Grubicia – Czarny Perystyl. Przegląd performansow oporu w Chorwacji od lat dziewiecdziesiątych zamykam opowieścią o Czarnym Nylonowym Perystylu jako obywatelskiej reakcji performatywnej na przystąpienie Chorwacji do Unii Europejskiej. Tym samym śledze w sposob chronotopiczny performans oporu w Chorwacji w latach 1998–2013 (i cześciowo dalej, az do roku 2017) z uwzglednieniem centrow performatywnych, umieszczając punkt początkowy i koncowy w Splicie, a dokladnie na Perystylu jako artystycznym forum performansu oporu w Chorwacji.