Pour la réforme de la justice ottomane: Count Leon Walerian Ostroróg (1867–1932) and his activities in the final decades of the Ottoman Empire

Pour la reforme de la justice ottomane: Count Leon Walerian Ostrorog (1867–1932) and his activities in the final decades of the Ottoman Empire Following the final partition of the Polish-Lithuanian Commonwealth in 1795 the Ottoman Empire became one of the chief destinations for the Polish political emigres. Poles fled to Istanbul hoping for Ottoman support in their efforts to regain independence. Their participation in the Ottoman public sphere was not limited to the activities aimed at the restoration of an independent Poland; rather, Polish emigres also played an active role in the enterprise of modernization of the Ottoman state since the era of the Tanzimat reforms (1839–1876). While one can say that the intensity of the Polish participation in the Ottoman public sphere decreased substantially after the Ottoman defeat in the war against Russia (1877 –1878) and during the reign of Sultan Abdulhamid II (r. 1876–1909), the subsequent 1908 Young Turk Revolution and the coming to power of the Committee of Union and Progress (Ittihat ve Terakki Firkasi) was a watershed event that attracted some Polish emigres from France to come to the Ottoman Empire. This paper focuses on the work of Count Leon Ostrorog (1867–1932), who came to prominence as a legal adviser to the Ottoman Ministry of Justice in the Second Constitutional Period (1908–1918). He played an important role in the reform projects of the Ottoman legal system. Meanwhile, he was actively engaged in the life of the Istanbul’s Polish, French and Levantine communities. By focusing on his major works this paper discusses Ostrorog’s views on the late Ottoman Empire and his stance towards the transformation of the multicultural and multiethnic Ottoman Empire into the nation-state of the Republic of Turkey in the aftermath of the WWI and towards a number of far-reaching reforms that characterized that period. Pour la reforme de la justice ottomane: Hrabia Leon Walerian Ostrorog (1867–1932) i jego dzialalnośc w poźnym Imperium Osmanskim Po ostatnim rozbiorze Rzeczpospolitej Obojga Narodow w 1795 roku Imperium Osmanskie bylo jednym z najwazniejszych kierunkow, jakie obrala polska emigracja polityczna. Polacy przyjezdzali nad Bosfor mając nadzieje na osmanskie wsparcie w probach odbudowania niepodleglego panstwa polskiego. Aktywnośc Polakow w Porcie Osmanskiej nie ograniczala sie jednak wylącznie do planowania przyszlych powstan przeciwko zaborcom. Emigranci odegrali znaczącą role w przygotowaniu reform mających na celu reorganizacje Imperium Osmanskiego poczynając od okresu Tanzimatu (1839–1876). Choc dzialalnośc polskiej emigracji zmalala po przegranej Imperium Osmanskiego w wojnie przeciwko Rosji (1877–1878) i podczas panowania Sultana Abdulhamida II (na tronie od 1876 do 1909), rewolucja mlodoturecka w 1908 roku i dojście do wladzy Komitetu Jedności i Postepu (Ittihat ve Terakki Firkasi) byly przelomowymi wydarzeniami, ktore staly sie impulsem dla polskich emigrantow urodzonych we Francji do przybycia do Panstwa Osmanskiego. Tematem tego artykulu jest dzialalnośc Hrabiego Leona Ostroroga (1867–1932), ktory w okresie mlodotureckim (1908–1918) zaslynąl jako doradca prawny w osmanskim Ministerstwie Sprawiedliwości. Ostrorog odegral znaczącą role w przygotowaniu projektow reform osmanskiego systemu prawnego. Rownocześnie byl on rowniez aktywnie zaangazowany w zycie polskiej, osmanskiej oraz lewantynskiej spoleczności Stambulu. Koncentrując sie na najwazniejszych pracach opublikowanych przez Ostroroga, artykul poddaje pod dyskusje poglądy Ostroroga na sytuacje Imperium Osmanskiego w ostatnich latach jego istnienia oraz na zmiany zachodzące w wyniku I wojny światowej, kiedy to wielokulturowe i wieloetniczne imperium przeobrazilo sie w Republike Turcji.