Rejected Children: On Kamil Kijek’s “Dzieci modernizmu: Świadomość, kultura i socjalizacja polityczna młodzieży żydowskiej w II Rzeczypospolitej”

Rejected Children: On Kamil Kijek’s Dzieci modernizmu: Świadomośc, kultura i socjalizacja polityczna mlodziezy zydowskiej w II Rzeczypospolitej This article discusses Kamil Kijek’s book Dzieci modernizmu: Świadomośc, kultura i socjalizacja polityczna  mlodziezy zydowskiej w II Rzeczypospolitej [Children of Modernism: The Consciousness, Culture and Political Socialization of Jewish Youth in the Second Polish Republic]. Using young people’s diaries which were sent to three competitions held in the 1930s by the Jewish Scientific Institute (YIVO), Kijek studies the ways young Jewish people described themselves, their visions of Jewish or Polish-Jewish identity, and the influence exerted on their attitudes and ideological choices by schooling, the activities of political youth organizations and the antisemitism of interwar Polish culture. This was the first generation to grow up in newly independent Poland, in a state that simultaneously demanded loyalty from its Jewish denizens and excluded them from its symbolic universe. Kijek calls the worldview predominant among this Jewish generation “radical modernism” – a conviction that the world requires a radical transformation. The political shades of this view – Communism, Zionism, or the Jewish right – were of lesser importance, with membership in a particular organization often depending on the circumstances. Odrzucone dzieci. O ksiązce Kamila Kijka Dzieci modernizmu. Świadomośc, kultura i socjalizacja polityczna mlodziezy zydowskiej w II Rzeczypospolitej Artykul jest recenzją ksiązki Kamila Kijka Dzieci modernizmu. Świadomośc, kultura i socjalizacja polityczna mlodziezy zydowskiej w II Rzeczpospolitej. Autor wykorzystuje pamietniki mlodych ludzi nadeslane na trzy konkursy Żydowskiego Instytutu Naukowego w latach trzydziestych XX wieku. Bada, jak przedstawiciele mlodziezy zydowskiej opisywali samych siebie, jaka byla ich wizja zydowskiej lub polsko-zydowskiej tozsamości oraz jaki wplyw na ich postawy i wybory ideowe miala edukacja szkolna, dzialalnośc mlodziezowych organizacji politycznych i antysemityzm miedzywojennej kultury polskiej. Badane pokolenie bylo pierwszym dorastającym w warunkach odzyskanej niepodleglości, w odrodzonym panstwie polskim, ktore jednocześnie wymagalo od Żydow lojalności i wykluczalo ich ze swojego uniwersum symbolicznego. Zdaniem autora, dominującym światopoglądem mlodziezy byl „radykalny modernizm” – przekonanie, ze świat wymaga radykalnej przebudowy. Polityczne odcienie tego poglądu – komunizm, syjonizm, zydowska prawica – mialy miec mniejsze znaczenie, a przynaleznośc do poszczegolnych organizacji politycznych byla czesto rezultatem zbiegu okoliczności.