Ortograficzne i ortoepiczne zróżnicowanie słowacko-serbskich aproksymatów międzyjęzykowych

Orthographic and orthoepic diversity of Serbo‑Slovak interlingual approximates The paper is a presentation of the results of a qualitative formal analysis of different types of Serbo-Slovak interlingual approximates (false friends, interlingual homonyms). In his earlier research on Serbo-Slovak approximation, the author of this paper defined the appropriate terminology and the meaning of the notions similar and identical in terms of quantitative analysis. The results of the study are based on lexical material containing 266 pairs of Serbo-Slovak approximates. They have been classified into four groups – interlingual homonyms, homophones, homographs and paronyms. We found that the differences between approximates are similar in their nature within the groups they were classified into. The existence of these types of differences is possible due to the presence of numerous spelling principles in the Slovak orthography – which features a combination of the phonetic, morphological, grammatical and etymological principles. In the Serbian language, the phonetic principle is the only one consistently present, and the morphological principle can be seen only in a few exceptions. Orthoepic differences are closely related to the orthographic ones. In addition, we can distinguish other kinds of differences which result from a different etymological development or are accidental. Comparing and understanding differences gives a comprehensive and clear view of the formal differentiation of Serbo-Slovak interlingual approximation. Ortograficzne i ortoepiczne zroznicowanie slowacko‑serbskich aproksymatow miedzyjezykowych W niniejszym artykule zaprezentowane zostaly wyniki analizy jakościowej pojedynczych rodzajow serbsko-slowackich aproksymatow miedzyjezykowych (wyrazow zdradliwych, homonimow miedzyjezykowych) pod wzgledem ich formy. Autor w swoich wcześniejszych badaniach nad aproksymacją serbsko-slowacką zająl sie zdefiniowaniem odpowiedniej terminologii i ustaleniem znaczenia pojec podobny i identyczny za pomocą analizy ilościowej. Wyniki badan opierają sie na materiale leksykalnym liczącym 266 par serbsko-slowackich aproksymatow. Zaklasyfikowano je do czterech grup – homonimy, homofony, homografy oraz paronimy miedzyjezykowe. Okazalo sie, ze roznice miedzy aproksymatami mają podobny charakter w zalezności od tego, do ktorej z grup aproksymaty zostaly zaklasyfikowane. Pojawienie sie tych roznic wynika z istnienia kilku zasad ortograficznych w pisowni jezyka slowackiego – polączenie zasady fonetycznej, morfologicznej, gramatycznej oraz etymologicznej, podczas gdy w jezyku serbskim obecna jest tylko zasada fonetyczna, morfologiczną mozna zauwazyc w kilku wyjątkach. Roznice ortoepiczne są ściśle powiązane z ortograficznymi. Oprocz tego wskazac mozna takie roznice, ktore wynikają z odmiennego rozwoju etymologicznego lub są przypadkowe. Porownanie i poznanie roznic daje mozliwośc pelniejszego spojrzenia na formalne zroznicowanie serbsko-slowackich aproksymatow miedzyjezykowych.