Drugie posłowie historyka do "Resztek Słowian na południowym wybrzeżu Morza Bałtyckiego" Aleksandra Hilferdinga

A historian's second afterword to Resztki Slowian na poludniowym wybrzezu Morza Baltyckiego by Alexander Hilferding The purpose of the Second Afterword is to emphasise that current interpretations of Resztki Slowian by linguists are exceptionally uncritical and, consequently, one-sided. I do not find Alexander Hilferding's account useless, but I believe that, as any other subjective report, it requires a critical approach. It should be emphasized that it was prepared in a very short time, and its Russian author cannot be considered a reliable researcher. Therefore, its scientific usefulness is limited. It has already been argued that the book was written with the help of Florian Ceynowa; however, I intend to prove a new proposition. In my opinion, the aforementioned assistance was much more significant than has been assumed by recent linguistic research, a fact Hilferding did not always properly point out. Moreover, the actual scope of help on the part of Ceynowa in relation to the Kashubian language of the eastern part of Koszalin district was far greater than it has been acknowledged by linguists, who fail to take into account the fact that Ceynowa had been studying it since the early 1840s, and in 1845 he conducted his own independent linguistic research in Slupsk county. Drugie poslowie historyka do Resztek Slowian na poludniowym wybrzezu Morza Baltyckiego Aleksandra Hilferdinga Niniejsze Drugie poslowie stawia sobie za cel wykazanie, ze interpretacje Resztek Slowian podejmowane obecnie przez jezykoznawcow charakteryzują sie wyjątkową bezkrytycznością, a co za tym idzie – jednostronnością. Nie uznaje dziela Aleksandra Hilferdinga za bezuzyteczne, twierdze jednak, ze - jak do kazdej subiektywnej relacji - nalezy do niego podchodzic krytycznie. Nie wolno zapominac, ze praca postawala szybko, a jej rosyjskiego autora nie mozna uznac za wzbudzającego zaufanie badacza. Naukowa przydatnośc Resztek jest zatem ograniczona. Pisano juz o tym, ze dzielo powstalo z pomocą Floriana Ceynowy; tu probuje jednak dowieśc nowego twierdzenia. Uwazam, ze owa pomoc odegrala role o wiele wazniejszą, niz zaklada sie we wspolczesnej literaturze jezykoznawczej i niz gotow byl przyznac sam Hilferding. Znacznie wiekszy, anizeli zakladają jezykoznawcy, byl tez rzeczywisty wklad Ceynowy, jeśli chodzi o opisanie jezyka wschodniej cześci Koszalinskiego, ktory zglebial on od początku lat 40. XIX wieku, obok samodzielnych badan jezykoznawczych podjetych przezen w roku 1845 w powiecie slupskim.