Between Galileo and Darwin, or Towards a Unified Mode of Idealization in Cognitive Linguistics

Between Galileo and Darwin, or Towards a Unified Mode of Idealization in Cognitive Linguistics The aim of this paper is to demonstrate that Cognitive Linguistics is in need of a coherent model through which the meaning of symbolic units can be represented. Departing from the premise that scientific theorizing requires taking a stance on the nature of idealization, the current discussion concentrates on cognitive linguists’ perspectives on the process, and reveals a lack of uniformity in the models proposed. On the whole, generalizations in Cognitive Linguistics are conducted in a manner reflecting the basic commitments of the approach, and hence the idealized models discussed strive to capture the embodied nature of cognition reflected in the semantic poles of symbolic units. However, a detailed analysis shows that a number of significant choices underlying the process of abstraction are random. Consequently, the modes of idealization revealed through semantic frames and cognitive domains lead to the emergence of barely compatible semantic categories which are assumed to represent the meaning of the same symbolic unit. It is thus postulated that if Cognitive Linguistics aspires to become a mature scientific theory, whose constructs and hypotheses can be operationalized and falsified, it needs to develop a more unified framework in which the situated and distributed natures of meaning are accounted for in a motivated manner. Miedzy Galileuszeam a Aarwinem albo o spojnym modelu idealizacji w jezykoznawstwie kognitywnym Celem niniejszego artykulu jest wskazanie konieczności stworzenia spojnego modelu reprezentacji znaczeniowej jednostek symbolicznych w obrebie jezykoznawstwa kognitywnego. Przyjmując jako punkt wyjścia zalozenie, ze podstawą budowania teorii naukowych jest idealizacja, dokonany zostaje przegląd modeli reprezentacji semantycznej, proponowanych przez czolowych jezykoznawcow kognitywnych. Analiza wyidealizowanych modeli kognitywnych w ujeciu Fillmore’a (1985), Lakoffa (1987) i Langackera (1987) wskazuje na zbiezności na poziomie ogolnym, czyli na zgodnośc, iz biegun semantyczny jednostki symbolicznej winien odzwierciedlac ucieleśnioną nature poznania. Na poziomie szczegolowym jednakze mozna zauwazyc szereg rozbiezności miedzy omawianymi modelami, wynikających z nieuzasadnionych wyborow badaczy dotyczących sposobu abstrahowania. W rezultacie wykazano, ze znaczenie tej samej jednostki symbolicznej jest w jezykoznawstwie kognitywnym definiowane odmiennie, w zalezności od przyjetej procedury idealizacji. Zaobserwowane niekonsekwencje metodologiczne podają w wątpliwośc dojrzalośc jezykoznawstwa kognitywnego jako teorii naukowej.