Towards Recognition of Spatial Relations between Entities for Polish

Towards Recognition of Spatial Relations between Entities for Polish In this paper, the problem of spatial relation recognition in Polish is examined. We present the different ways of distributing spatial information throughout a sentence by reviewing the lexical and grammatical signals of various relations between objects. We focus on the spatial usage of prepositions and their meaning, determined by the ‘conceptual’ schemes they constitute. We also discuss the feasibility of a comprehensive recognition of spatial relations between objects expressed in different ways by reviewing the existing tools and resources for text processing in Polish. As a result, we propose a heuristic method for the recognition of spatial relations expressed in various phrase structures called spatial expressions. We propose a definition of spatial expressions by taking into account the limitations of the available tools for the Polish language. A set of rules is used to generate candidates of spatial expressions which are later tested against a set of semantic constraints. The results of our work on recognition of spatial expressions in Polish texts were partially presented in (Marcinczuk, Oleksy, & Wieczorek, 2016). In that paper we focused on a detailed analysis of errors obtained using a set of basic morphosyntactic patterns for generating spatial expression candidates - we identified and described the most common sources of errors, i.e. incorrectly recognized or unrecognized expressions. In this paper we focused mainly on the preliminary stages of spatial expression recognition. We presented an extensive review on how the spatial information can be encoded in the text, types of spatial triggers in Polish and a detailed evaluation of morphosyntactic patterns which can be used to generate spatial expression candidates. Rozpoznawanie relacji przestrzennych miedzy obiektami fizycznymi w jezyku polskim Artykul dotyczy zagadnienia rozpoznawania relacji przestrzennych w jezyku polskim. Autorzy przedstawili rozne sposoby przekazywania w tekstach informacji na temat relacji przestrzennych miedzy obiektami fizycznymi, uwzgledniając sygnaly o charakterze leksykalnym i gramatycznym. Istotną cześcią artykulu jest omowienie znaczenia przyimkow uzytych w celu wyrazenia relacji przestrzennych. Znaczenie to ksztaltowane jest przez schematy konceptualne wspoltworzone przez poszczegolne przyimki. Omowiono rowniez mozliwości kompleksowego rozpoznawania relacji przestrzennych wyrazonych za pomocą roznych środkow jezykowych. Sluzy temu przegląd istniejących zasobow i narzedzi przetwarzania jezyka polskiego. Jako rezultat autorzy proponują heurystyczną metode rozpoznawania relacji przestrzennych realizowanych jezykowo za pomocą struktur skladniowych określonych jako wyrazenia przestrzenne. W artykule zaprezentowano definicje wyrazen przestrzennych uwzgledniającą specyfike narzedzi dostepnych do przetwarzania jezyka polskiego. Zestaw regul skladniowych umozliwia wytypowanie fraz – kandydatow kwalifikujących sie jako wyrazenia przestrzenne, ktore nastepnie zostają porownane z adekwatnym zestawem ograniczen semantycznych.