Soft Belarusization: (Re)building of Identity or “Border Reinforcement”

Soft Belarusization: (Re)building of Identity or “Border Reinforcement” The paper focuses on shifts in official discourse in Belarus since 2014, after the Ukrainian events, that are labelled “soft Belarusization”. This new approach can be interpreted as an attempt to support nationally oriented identity practices and as an attempt to establish more visible political and cultural boundaries between Belarus and the “Russian world”. Firstly, this paper elaborates on the specifics of Belarusian identity and presents the historical and political background of the ongoing events. Secondly, several manifestations of soft Belarusization processes are analysed, such as changes in Belarusian authorities’ rhetoric, their changing attitude towards Belarusian and unofficial state symbols and previously officially disregarded historical events and personalities, steps towards the creation of new symbols, and new relationships between official and “alternative” discourses. Мягкая белорусизация: возрождение идентичности или «укрепление границ»? В статье рассматриваются сдвиги, происходящие в официальном дискурсе в Беларуси после украинских событий 2014 г., получившие условное название «мягкая белорусизация». Данный подход может рассматриваться как попытка поддержать национально- ориентированные идентичностные практики, а также как попытка провести более заметные политические и культурные границы между Беларусью и «Русским Миром». В первую очередь в статье говорится о некоторых спецификах белорусской идентичности и представляется исторический и политический фон происходящих событий. Затем анализируются некоторые проявления «мягкой белорусизации»: изменение риторики официальных представителей республики; изменения в их отношении к белорусскому языку и неофициальным государственным символам, а также к историческим личностям и событиям, которые в недалеком прошлом обходились стороной; шаги по созданию новых символов; новые отношения между официальным и «альтернативным» дискурсом. Miekka bialorutenizacja: (od)budowa tozsamości czy „wzmacnianie granic”? Artykul poświecony jest zmianom w oficjalnym dyskursie publicznym na Bialorusi, jakie obserwowac mozna po 2014 roku, czyli po wydarzeniach na ukrainskim Majdanie, określanych mianem „miekkiej bialorutenizacji”. To nowe zjawisko moze byc interpretowane jako proba wspierania narodowo zorientowanych praktyk tozsamościowych, a takze jako proba ustalenia bardziej widocznych granic politycznych i kulturowych miedzy Bialorusią a „światem rosyjskim” ( russkij mir ). Przede wszystkim w artykule mowa jest o specyfice tozsamości bialoruskiej oraz o tle historycznym i politycznym aktualnych wydarzen. W nastepnej kolejności analizowane są niektore przejawy „miekkiej bialorutenizacji”: zmiany w retoryce wladz bialoruskich, ich zmieniający sie stosunek do jezyka bialoruskiego i nieoficjalnych symboli panstwowych, a takze wcześniej negowanych wydarzen i postaci historycznych oraz kroki podejmowane w kierunku tworzenia nowych symboli, a takze budowania relacji miedzy dyskursem oficjalnym a „alternatywnym”.