The Influence of Ancient Greek Culture on Macedonian Literature of the 19th Century

The Influence of Ancient Greek Culture on Macedonian Literature of the 19th Century In Macedonia under the Ottoman rule during the nineteenth century, the Macedonian people-the nation is subject to political pressure and the cultural influence of Turkey and other countries. Under the influence of propaganda leading by Athens and education politics in the area of contemporary Republic of Macedonia, some Macedonian militant intellectuals embraced, at the same time, were influenced by romanticism and the Old-Greek culture, which strongly affect their literary works. In this context, two authors are viewed as the most significant-Jordan Hadji Murad Konstantinov Džinot and Grigor Prlichev. Džinot is the author of dramatized dialogue inspired by the classic Greek mythology, at the school, where he is a teacher. On the pages of the press he announces the publication of its ancient-themed dramas, however, for unknown reasons, none of them does not appear in print. Prlichev well knew the Old-Greek and is an admirer of the works of Homer. Influenced by the poetry of Homer writes in an epic poem in the archaized Greek. Wplyw starogreckiej kultury na literature macedonską w XIX wieku W ramach imperium osmanskiego, ktorego cześcią jest Macedonia w ciągu XIX wieku, macedonski lud-narod podlega politycznej presji i wplywom kulturowym ze strony Turcji i innych panstw. Pod wplywem propagandy, ktorą prowadzą Ateny i ktora wyraza sie m.in. w zakladaniu swoich szkol w Macedonii, niektorzy macedonscy intelektualiści, ogarnieci w tym samym czasie wplywami romantyzmu poznają kulture starogrecką, co silnie wplynie na ich tworczośc literacką. W tym kontekście wybijają sie dwie najbardziej znaczące postaci – Jordan Hadži Konstantinov-Džinot i Grigor Prlicev. Džinot jest autorem dramatyzowanych dialogow inspirowanych klasyczną, starogrecką mitologią, wystawianych w szkole, w ktorej sam jest nauczycielem. Na lamach prasy zapowiada publikacje swoich dramatow o tematyce antycznej, jednak z niewiadomych przyczyn zaden z nich nie pojawia sie w druku. Prlicev dobrze zna starogrecki i jest znawcą tworczości Homera. Pod wplywem poezji Homera pisze w archaizowanym jezyku greckim poemat epicki zatytulowany ‛Ο 'Aρματωλός (w macedonskim przekladzie Сердарот albo Мартолозот ), ktory przynosi mu zwyciestwo w konkursie poetyckim w Atenach w 1860 roku. Jego drugie dzielo epickie zatytulowane Σκeνδέρμπeης jest napisane takze w duchu poezji Homera, glownie jeśli chodzi o styl (epitety i porownania) i kompozycje (opracowanie typowych dla eposu motywow tematycznych). Obydwaj są takze tlumaczami, Džinot zapowiada w prasie przeklad Antygony Sofoklesa, o losach przekladu nic nam nie wiadomo, a Prlicev dokonuje poetyckiego przekladu Iliady Homera na wymyślony przez siebie jezyk, ktory jest w istocie mieszanką jezykow slowianskich, a sam autor nazywa go "ogolnoslowianskim". Влијанието на старогрчката култура врз македонската литература во XIX–иот век Во рамките на Турската Империја од која Македонија е дел во текот на 19-иот, македонскиот народ е изложен на политичка пресија и културното влијание и на Турција и на некои соседни држави. Под влијание на пропагандата на владата во Атина која отвора свои школи во Македонија, а во исто време и зафатени од бранот на романтизам, некои македонски интелектуалци се запознаваат со старогрчката култура што ќе остави силен печат врз нивното литературно творештво. Во тој поглед се издвојуваат две најзначајни имиња – Јордан Хаџи Константинов Џинот и Григор Прличев. Џинот се јавува со драмски дијалози инспирирани од класичната старогрчка митологија кои се изведуваат на приредбите во школите во кои тој е учител, а во печатот најавува објавување на свои драми со античка тематика кои, од непознати причини, не се појавиле. Прличев е добро образован во старогрчкиот јазик и особено добар познавач  на Хомер. Под влијание на хомерската поезија, тој пишува на еден архаизиран грчки јазик епска поема под наслов ‛Ο ’Aρματωλός (во македонски превод Серадот или Мартолозот) и со неа победува на поетскиот конкурс во Атина 1860 година. Второто негово епско дело под наслов Σκeνδέρμπeης исто така е напишано во духот на хомерската поезија и тоа се гледа главно во областа на стилот (епитети и споредби) и во композицијата (обработка на типични епски теми). На преведувачки план, Џинот најавува во печатот превод на трагедијата Антигона од Софокле, дело чија судбина исто така не ни е позната, а Прличев пишува препев на Хомеровата Илијада на еден посебен јазик кој претставува смеса од словенските јазици, а самиот автор го нарекува „општословенски“.