Cardioversion of recent-onset atrial fibrillation and flutter in the emergency department

Atriyal fibrilasyon, akut tibbi uygulamada karsilasilan en sik aritmidir. Kalp ritm bozukluklari nedeniyle hastaneye yatanlarin ucte birinde neden AF olup son on yilda sikligi giderek artmaktadir. AF belirgin mortalite ve morbiditeye neden olmaktadir. Tum iskemik inmelerin %15%20’si ve tum inmelerin %20’si AF nedenlidir. AF’si olan hastalarda genel olum orani, normal sinus ritmi olanlara gore yaklasik iki kat fazladir. Atriyal flutter (AFL)’in AF’e benzer bircok klinik yonleri bulnumaktadir, acil durumlarda AF ve AFL ayni tedavi stratejilerine sahiptir. Tedavinin baslica hedefleri, ilgili semptom ve/veya hemodinamik bozuklugun azaltilmasi, sistemik tromboembolik riskin azaltilmasi ve hastanede kalis suresinin kisaltilmasini icermektedir. Cok buyuk olcekli AFFIRM ve AF-CHF calismalari, hiz ve ritim kontrolu (kardiyoversiyon) stratejilerini kiyasladi, fakat, semptom baslangicinin 48 saati icerisinde acile servise(AS) basvuran, yeni baslangicli AF/AFL hastalarinda optimal tedavi yontemini aciga kavusturamadi. Uluslararasi standart kilavuzlar bulunmasina ragmen AS’de AF tedavisi, secilen tedavi stratejisi (hiz veya ritim) yonunden hala heterojendir. Son zamanlarda bu sorunu cozmek amaciyla, AS’de AF tedavisine yonelik ulusal kaynakli kilavuzlar ve konsensus belgeleri gelistirilmis ve yayinlanmistir. Bu derlemenin amaci, AS ekibine, kilavuzlara bagli kalinarak kardiyoversiyonu destekleyen ekokardiyografik parametreler, kardiyoversiyon isleminin kendisi ve yeni antiaritmik ve antikoagulan ilaclar hakkinda ayrintili bilgi sunmaktir.