ÖTEKİ ÜZERİNDEN KİMLİĞİN İNŞASI: YENİ LİSAN HAREKETİNDE İMAJ, ÖTEKİ VE KİMLİK KAVRAMLARI

Osmanli’nin en kisa periyodu olan XX. yuzyil baslarinda II. Abdulhamid’in tahttan indirilmesinin ardindan Turk kultur ve dusunce hayatinda muthis hizda bir degisme olmustur. 1908 yilinda II. Mesrutiyet’in ilaniyla birlikte olusan hurriyet atmosferi, istibdat donemindeki aydinlar ve yayin organlari uzerindeki baskiyi azaltmistir. Boylece yeni ve farkli dusunce tarzlarinin olusmasina da olanak saglanmistir. Bunlardan birisi, hatta en onemlisi de Genc Kalemler Dergisi etrafinda olusan Yeni Lisan hareketidir. 1911 yilinda konusma dili ile yazi dili arasindaki ikiligi kaldirmayi ve dilde sadelesmeyi amaclayan Yeni Lisan hareketi, bircok tartismayi da beraberinde getirmistir. Yeni Lisan hareketinin fitilini atesleyen isim Omer Seyfettin’dir. Onun, arkadasi Ali Canip’e yazdigi bir mektup ile Yeni Lisan’in ilk tohumlari atilmistir. Ancak kadro, Ziya Gokalp’in onlara katilmasiyla tamamlanir. Yeni Lisan taraftarlari dilin Arapca ve Farsca gibi yabanci etkenlerden kurtarilip sadelesmesini bir kimlik meselesi olarak gormuslerdir. Bu mevzu sebebiyle pek cok kalem kavgasina giren Yeni Lisan taraftarlari, kimliklerini olustururken gruplasmaya gitmis ve “oteki” uzerinden kendi kimliklerini belirginlestirmislerdir. Ozellikle de Servet-i Funun taraftarlari ile aralarinda gecen tartisma ve Fecr-i Âti taraftarlarina karsi tutumlari, onlarin nasil bir kimlik ile milli bir dil ve suuru olusturmayi arzuladiklarini net bir bicimde ortaya koymaktadir. Bu calismada, Yeni Lisan taraftarlarinin girdikleri sert tartismalar ile birlikte cizdikleri kimligi ifade etmenin yani sira, gruplasma ve onyargi gibi sosyolojik meseleleri de bu hareket uzerinden aciklayarak donemin fikir havasini somutlastirmak amaclanmistir.