Cultuur in context. Het spel van Menych Sympel (1466) als spiegel van de Brusselse politieke verhoudingen

Inleiding. Onbekend maakt onbemind In 1912 schonk de heer Gaston Moeremans uit Dilbeek een slordig, verfomfaaid handschriftje aan het Brusselse Algemeen Rijksarchief. De unieke bron van enkele oudere Middelnederlandse rederijkerstoneelstukken, zoals we nu weten, maar destijds werd dat in de Franstalige cultuur van het Rijksarchief niet direct opgemerkt. Pas een kwarteeuw na de verwerving zou archivaris Jozef Cuvelier er een artikel aan wijden, waarin hij een globale beschrijving van het handschrift gaf en een korte samenvatting van de inhoud. En pas betrekkelijk recent kwam het handschrift terecht in een logische bewaarplaats: de Koninklijke Bibliotheek te Brussel. Men kan stellen dat het handschrift deze slechte start nooit te boven is gekomen. Weliswaar zijn twee van de vier teksten inmiddels uitgegeven, werden her en der fragmenten gepubliceerd en nam W. M. H. Hummelen in zijn Repertorium een summiere beschrijving en een inhoudsopgave op, maar nog altijd zijn twee van de vier teksten onuitgegeven gebleven. Bij nadere bestudering blijkt vooral het spel met de titel Van Menych Sympel ende Outgedachte ende van Cronijcke buitengewoon boeiend, mijns inziens boeiender dan de beide teksten die inmiddels wel zijn uitgegeven. Niet alleen is dit het oudste van de vier in dit handschrift opgenomen spelen, en zelfs een van de oudere ons bekende rederijkersspelen, maar het laat zich bovendien erg goed situeren, zowel geografisch, als chronologisch, politiek en sociaal. In inhoudelijk opzicht is vooral het gebruik