De Gentse immobiliënmarkt en de economische trend, 1590-1640

De meeste historici zijn het er momenteel over eens dat de zeventiende eeuw in haar geheel niet zonder meer als een 'ongelukseeuw' mag worden beschouwd voor de Zuidelijke Nederlanden '. Algemeen wordt aanvaard dat het pas na het midden van de eeuw is dat de seculaire contractie zich in de Nederlandse economie heeft gemanifesteerd . Nochtans weet men tot dusver weinig, met uitzondering van Antwerpen, over de economische conjunctuur in de Zuidnederlandse steden tijdens deze eeuw. Doel van dit artikel is de economische trend van de stad Gent tussen circa 1590-1640 te analyseren, in de hoop hierdoor de bestaande lacune in het historisch onderzoek enigszins aan te vullen. Er werd gekozen voor Gent, 1 omdat deze stad tijdens de zeventiende eeuw, na Antwerpen, de grootste was van de Spaanse Nederlanden en 2 omdat de studie van D. van Ryssel heeft uitgewezen dat de Gentse huishuurprijzen gedurende deze eeuw een spectaculaire stijging hebben gekend. Aangezien de economie zich het best in cijfers laat uitdrukken, werd geopteerd voor een kwantitatieve aanpak. Iedereen weet nochtans dat er voor het Ancien Regime weinig cijfermateriaal voorhanden is, dat toestaat om een nauwkeurig beeld te geven van de algemene economische conjunctuur van een stad. Immers, de meeste statistische bronnen die beschikbaar zijn, belichten slechts deelsectoren van het economisch leven. De 'schepenregisters' vormen echter een uitzondering.