Diyabetli hastaların sosyal sorun çözme tarzları/yönelimlerinin yaşam kaliteleri ve HbA1c düzeyleri ile ilişkisi

Amac: Bu calismanin amaci; diyabetli ve saglikli bireylerin sosyal sorun cozme becerilerinin karsilastirilmasi, diyabetli hastalarin sosyal sorun cozme tarzlarinin/yonelimlerinin yasam kaliteleri ve HbA1c duzeyleri ile iliskisinin incelenmesidir. Gerec ve Yontem: Endokrinoloji Poliklinigine basvuran Tip 2 Diabetes Mellitus tanili hastalardan dahil etme kriterlerini karsilayan 90 hasta ile benzer sosyodemografik ozelliklerde 90 saglikli bireye sosyodemografik bilgi formu, Sosyal Sorun Cozme Envanteri Kisa Formu, Dunya Saglik Orgutu Yasam Kalitesi Anketi Kisa Formu uygulandi. Diyabet hastalarinin son 3 ay icindeki HbA1c olcum degerleri kullanildi. Glisemik kontrolde hedef deger HbA1c≤7 olarak belirlendi. Bulgular: Diyabet hastalarinin islevsel sorun cozme puanlari saglikli bireylerden anlamli olarak daha yuksek; yasam kalitesinin bedensel ve cevresel alan puanlari ise anlamli olarak daha dusuktu. Kadin, calismayan, hastaligi ile ilgili egitim almayan diyabet hastalarinin islevsel olmayan sorun cozme puanlari anlamli olarak daha yuksek bulundu. HbA1c degeri ≤7 olan diyabetlilerin soruna olumlu yaklasim puanlari daha yuksekti. Korelasyon analizlerinde diyabetlilerin islevsel sorun cozme tarzlari ile yasam kalitesinin bedensel, ruhsal ve cevre alani arasinda pozitif yonde, HbA1c arasinda ise negatif yonde iliski saptandi. Sonuc: Diyabetli hastalarin sosyal sorun cozme becerilerinin degerlendirilmesi, gereksinimleri dogrultusunda girisimlerde bulunulmasi yasam kalitesinin ve klinik sonuclarin iyilestirilmesine katki saglayabilir.