Ayak bileği kırıkları sonrası görülen komplikasyonlar

ABK, tüm kırıkların yaklaşık %10’unu oluşturur ve cerrahi olarak en sık tedavi edilen kırıklardandır.[3] En sık yaralanma mekanizması yürürken olan düşmelerdir.[1] Erkeklerde görülme yaşı ortalama 45, kadınlarda ise 58’dir.[1] Dünya nüfusu yaşlandıkça ve osteoporoz arttıkça, bu kırıkların da insidansının artması ve daha komplike yaralanmaların görülmesi kaçınılmazdır.[4] Özellikle unimalleolar, stabil ve ayrılmamış ABK’nın ameliyat edilmeden tedavisi mümkündür. Ancak bimalleolar ve trimalleolar kırıklar instabil kabul edilir ve genellikle cerrahi tedavileri gerekir. Günümüzde cerrahi tedavi yöntemleri olarak; plak-vida, eksternal fiksator, kanal içi çivi veya bazı özel geliştirilmiş implantlar A yak bileği kırıkları (ABK) ayrılmamış lateral malleol kırıklarından, ayak bileği açık kırıklı çıkıklarına kadar geniş bir spektrumu kapsar. Son yıllarda, özellikle kompleks kırıkların insidansı daha da artmaktadır.[1] Ayak bileği kırıklarında cerrahi tedavide esas amaç anatomik redüksiyonun elde edilmesidir. Özellikle distal tibia ve fibula arasındaki anatomik ilişkinin iyi kurulamadığı zamanlarda, tibiotalar eklem biyomekaniği bozulur ve posttravmatik artroz meydana gelebilir.[2] Cerrahi alan enfeksiyonları ABK sonrası görülen en sık komplikasyonlardan birisidir. Ameliyat sonrası enfeksiyon oluşması durumunda, bazen implantın üstündeki cilt nekroza gidip açılmakta ve bu bölgenin tedavisi ve rekonstrüksiyonu çok zor olabilmektedir. Bu nedenle, cerrahi alanda enfeksiyon riski içeren durumların önceden tespiti ve gereken önlemlerin alınması daha da önemlidir.