Mimo woli i mimowolnie jako wykładniki relacji umysł–ciało

Przedmiotem artykulu jest jednostka mimowolnie , ktorą porownuje z takimi wyrazeniami jak mimo woli i odruchowo , glownym celem prezentowanych rozwazan jest jednak ustalenie, na czym polega roznica znaczeniowa miedzy tymi przyslowkami. W artykule staram sie uzasadnic hipoteze mowiącą, ze relacja semantyczna zachodząca miedzy nimi jest podobna do relacji zauwazonej przez A. Wierzbicką w pracy z 1969 roku, gdzie badaczka zwraca uwage na nieidentycznośc podmiotow, o ktorych orzeka sie zdania takie jak Adam wazy 70 kg. i Adam jest dobry. (Wierzbicka 1969; 62, 63). By dowieśc sluszności postawionej hipotezy, pokazuje ograniczenia semantyczne, jakie na czasowniki naklada jednostka mimowolnie i staram sie wyjaśnic, z czego wynikają.  Na koncu artykulu stawiam teze, mowiącą, ze jednostka mimowolnie zawiera w swojej strukturze semantycznej jednoznacznie wyznaczony obiekt czynności, ktorym jest wlasne cialo i mowi o stosunku agensa do swojego ciala wykonującego daną czynnośc.